Etappe 16 Bellinzona – Carì 113 km
Het verdriet van België
Nee, we zijn geen literair café gestart. Dat Eurosport vandaag zo nodig de Giro moest uitstellen omdat Griekspoor weer ging verliezen is kwalijk genoeg. We houden ons bij wielrennen. Het gaat om al het gratis wielernieuws, dat voor 80% te herleiden is tot één bron. België huilt bij de naam mag ik hopen, maar driftig typen Nederlandse “media” alles over wat Ollie Naesen zegt. Deze anonieme renner gaat een glanzende carrière tegemoet. En terecht, want hij was het die al in vroeg stadium zag dat motoren de koers bepalen. En daar kunnen we nu mooi rustdagen mee vol praten. Heel raar denkt jullie poolleider, want afgezien dat het prachtig is dat ontsnappers ook daadwerkelijk eens ontsnappen, hoor ik er al jaren niemand over dat er in elke koers, minstens honderd fietsers de koers bepalen!
Ook Jeroen en Karsten hebben het zwaar. Karsten praat over een wildwissel, een ecoduct in het landschap die blijkbaar in de middeleeuwen ook al bestond, en over honden die soms de koers inspringen maar zich soms ook van de koers afwenden. Jeroen interesseert het niets, net als de kijker. Jeroen heeft geteld dat Ciccone één van de zeven renners is die elke etappe in de top 100 is geëindigd. Het is duur om alles wat er in deze Giro gebeurt te blijven volgen, het is gewoon teveel. We kijken officieel nu naar het trainingskamp Vingegaard en de Giro 2026 inéén. En Vingegaard blijft modelvader. Het gaat hem helemaal niet om het fietsen, het gaat om zijn gezin. Deze emotionele rollercoaster wordt de poolleiding bijna teveel. Het blijft op alle vlakken genieten deze Giro, al kijken we heel, heel stiekem een klein beetje uit naar juli. Vingegaard wint in het roze en dat gaat hij minstens nog twee maal doen, dus Vingegaard is minstens even goed als Pogacar.
In de pool weer eens een puntenfestival. Team Sinaasappel pakt paars met 124 punten, maar LaSvizra aperto behoudt het roze, maar het blijft hier spannend. We hopen op heel veel motoren de komende twee dagen, Mottoguzzi’s en Ducatri’s zodat Ciccone toch nog een etappe kan winnen!
Vingegaard is de klassieke anti-held. Met zijn pleister op de neus – stijlvol in het roze vandaag- is hij het evenbeeld van het alterego van Bowie in BlueJean, ware het niet dat hij onder invloed van Vocsnor een voorzichtig snorretje kweekt. Dat een sulletje onder de hoede van Vamp Trine zich ontwikkeld heeft tot een kampioen, een veelvraat met al vier etappezeges in deze giro, geeft ons stervelingen moed. Het kan nog maar op één manier fout gaan, namelijk dat er door alle speeksel op zijn stuur zo veel bacteriën zijn ontstaan dat hij zichzelf besmet en ziek uitvalt. Heel schlemielig, dat zou dan wel weer bij hem passen.